Przeglądasz kategorię:

Gry wideo

The Incredible Adventures of Van Helsing I (2023) | Recenzja

Gry wideo Sacrum i Profanum 22 lutego 2026

Powiem szczerze – kiedy pierwszy raz usłyszałem o The Incredible Adventures of Van Helsing, byłem sceptycznie nastawiony do całego projektu; zarówno tematyka, jak i sama stylistyka gry przypominały bardziej parodię gatunku, niźli rasowego hack&slasha; później rozczulały mnie ogromne żółte liczby opisujące trafienie krytyczne, które zasłaniały pół ekranu – dziwiłem się, jak można być takim ignorantem w dziedzinie estetyki – przyznam szczerze – nadal się dziwię. Ale jest to jeden z niewielu elementów przemawiających na niekorzyść Van Helsinga, bardzo drobny, by…

Przejdź do pełnego tekstu

„R.A.W. Realms of Ancient War” (2012) | Recenzja

Gry wideo 21 lutego 2026

Rok 2012 był dobrym czasem dla fanów hack&slash. Wyszedł długo oczekiwany Diablo III oraz zaskakująco dobry Torchlight II. Ekipa z Wizardbox postanowiła nie odstawać od trendów i swoją produkcją – Realms of Ancient War, czyli R.A.W. – zapragnęła uszczknąć trochę graczy. Trzeba szczerze przyznać – stworzyli jeden z najlepszych H&S… Ale tylko na konsole, gdzie konkurencji prawie że nie było, a gdzie i tak z kretesem przegrali walkę o prymat z (!) Torchlight/Sacred 2 (zależnie od gustów). Wersja na PC,…

Przejdź do pełnego tekstu

Beta Diablo IV | Wrażenia

Gry wideo Sacrum i Profanum 2 kwietnia 2023

Jako że mało która z gier rajcuje mnie w takim stopniu, w jakim czyni to seria Diablo, na wieść o terminach bety jej czwartej odsłony przygotowałem zawczasu wolny czas, wolny umysł, wolną przestrzeń na dysku (ponad 77 giga), niewolnego od alkoholu ciemnego Irish Stouta (którego pijam namiętnie od seansu „Duchów Inisherin”) i tak przygotowany zasiadłem w piątek, 17 marca, ledwo po 17:00 czasu środkowoeuropejskiego, przy komputerze, z nadzieją zarżnięcia hord plugawych bestii. O 17.03 wyjątkowo sprawnie dostałem się na serwer,…

Przejdź do pełnego tekstu

„Diablo Immortal” (2022) | Recenzja

Gry wideo Sacrum i Profanum 23 lutego 2023

Powiedzieć, że zapowiedź Diablo Immortal nie spotkała się z ciepłym przyjęciem przez graczy, to jak stwierdzić, że Will Smith nie zareagował pozytywnie na żarty w kierunku jego żony na oscarowej gali w 2022 roku. Oj nie, gracze przepierzyli Blizzardowi jak się dało, kpiąc z korporacji w każdym zakamarku sieci, aż biedni spece od social media musieli ponownie wgrywać ten sam zwiastun gry na YouTube, by zniwelować negatywne oceny poprzedniego upload’u, zaś kurs akcji Activision Blizzard pikował, aż miło. Był to…

Przejdź do pełnego tekstu

„Cyberpunk 2077” (2021) | Recenzja

Gry wideo Sacrum i Profanum 27 listopada 2021

Cesarz gier cRPG. Mesjasz gatunku. Gra – rewolucja, mająca zmieść z powierzchni ziemi wszystkie wydane do tej pory produkcje, a także leczyć śmiertelne choroby. Keanu Reeves na pokładzie, wielka gwiazda, może nawet największa, jaka do tej pory zdobyła się na tak duży udział w grze wideo. Wszystko to, co powyżej, było efektem ogromnego, marketingowego „hajpu”, ale również w pełni zrozumiałych oczekiwań: „Wiedźmin 3”, poprzednia produkcja CD Project RED, okazał się wybitnym połączeniem gier z otwartym światem i zamkniętych, korytarzowych produkcji,…

Przejdź do pełnego tekstu

„Megami Tensei Gaiden: Last Bible” (1992) | Recenzja

Gry wideo Sacrum i Profanum 14 marca 2021

„Megami Tensei Gaiden: Last Bible”, na Zachodzie znana, jako „Revelations: The Demon Slayer”, to spin-off serii Shin Megam Tensei (kojarzonej głównie z innego spin-offu, czyli serii „Persona”); Nie mogę zaprzeczyć, że połączenie wyrazów „handheld” oraz „jRPG”, jest mi szczególnie bliskie, zarówno z perspektywy gracza, jak i kolekcjonera. Tym większe zainteresowanie budzą we mnie pionierskie próby przeniesienia japońskich RPG na małe ekraniki konsol; i choć „Last Bible” nie była pierwszym tego typu eksperymentem, a z perspektywy czasu nie jest uznawana, za…

Przejdź do pełnego tekstu

„Bastion” (2011) | Recenzja

Gry wideo Sacrum i Profanum 6 marca 2021

Tydzień temu dopadła mnie nad wyraz głęboka chandra. Nie wiem, czy osłabła, czy trwała, by uderzyć z jeszcze większą siłą w ten weekend, niemniej ostatnie siedem dni – jeśli idzie o elektroniczną rozgrywkę – wypełniła mi niepozorna gra „Bastion”, wyprodukowana przez garstkę osób pod koniec 2011 roku. Mimo że na ukończenie gry poświęciłem ok. 6 godzin, w jakiś sposób mnie ożywiła i pobudziła, być może przez wzgląd, jakim była gatunkiem (gra akcji z rzutu izometrycznego, do złudzenia przypominająca klasyczne hack&slashe),…

Przejdź do pełnego tekstu